Nie przekarmiać dzieci
Opublikowano wyniki eksperymentu poszukującego pewnych źródeł otyłości ludzi dorosłych we wczesnym dzieciństwie.
Eksperymentowi poddano 32 dzieci w wieku przedszkolnym, w grupie młodszej (3-4,5 lat) i starszej (4,5-6 lat).
Dzieciom podawano standardowy lunch złożony z makaronu z serem, jarzyn, soków i mleka, lecz w różnych ilościach w ciągu 3 tygodni. W jednym tygodniu porcje były normalne, zalecane przez dietetyków, w drugim mniejsze od zalecanych, w trzecim większe. Okazało się, że dzieci młodsze nie sugerowały się ilością na talerzu i zjadały tyle, ile miały ochotę. Dzieci starsze natomiast posłusznie zjadały tyle, ile im podano.
Autorzy uważają, że dzieci starsze, poczynając od wieku ok. 5 lat, stają się coraz bardziej podatne na wpływy środowiskowe i podporządkowują swoje indywidualne potrzeby presji otoczenia, wpływowi grupy i dyscyplinie społecznej. Jeżeli dzieci w tym wieku są skłaniane do zjadania zbyt dużych porcji, utrwalają nawyk “przejadania się”, co w późniejszych czasach prowadzi do nadwagi i otyłości.
Z drugiej strony właśnie ten okres dzieciństwa, kiedy wzrastają wpływy środowiskowe, jest właściwą porą do interwencji w wypadku nadmiernego spontanicznego apetytu dziecka i wykształcania właściwych nawyków żywieniowych na dalsze życie.
Wnioski są oczywiste. Nie należy zmuszać dzieci do zjadania wszystkiego, co jest na talerzu. Czasem za to należy zabrać talerz małemu łakomczuchowi, któremu grozi przekształcenie się w dużego grubasa.
Powiązane informacje:
Wykop
Gwar.pl
